Verslag G-Team op de Special Olympics 2026

25 juni 2026

Vrijdag 12 juni.

Om 09.30 uur vertrekken we vanaf Glanerbrook. Romy en Mieke reizen in één busje en John en Ingrid
in een ander busje. Iedereen is keurig op tijd aanwezig.
In Ittervoort halen we Rick op en dan zijn we compleet. Rond 12.00 uur houden we een koffie - en
plaspauze. Ingrid heeft heerlijke wafels gebakken en John heeft een appeltaart meegenomen.
Er ontstaat spontaan een wedstrijd: wat smaakt het lekkerst? Uiteindelijk is er geen winnaar, want alles is
even lekker!
Met een lege blaas en een volle buik stappen we weer in en rijden we verder naar Haarlem. De reis
verloopt zonder problemen. Af en toe zwaaien we naar elkaar wanneer het ene busje het andere
inhaalt.
Ruim op tijd arriveren we bij EuroParcs Spaarnwoude. Omdat de huisjes al gereed zijn, kunnen we
meteen inchecken. Eerst genieten we samen van het zonnetje op het terras bij het huisje van Romy.
Daarna pakken we onze spullen uit en maken we de bedden op. De huisjes zijn geweldig en iedereen
is meer dan tevreden.
Nadat iedereen gesetteld is, vertrekken we naar het Kennemer Sportcentrum. Daar krijgen we een
gezonde avondmaaltijd: een pokébowl en een flesje water. Vervolgens worden we per provincie
ingedeeld. We ontdekken dat vijf verenigingen uit Limburg deelnemen aan de Special Olympics.
Handbalvereniging Bevo kennen we al. Daarnaast maken we kennis met het bowlingteam uit Sittard-
Geleen. We hebben dezelfde Limburgse vlag bij ons en dat schept direct een band. Er wordt zelfs
afgesproken om elkaar eens tijdens een training te bezoeken. Wel goed opletten dat de bowlers niet
met bowlingballen gaan gooien in onze sporthal!
Na het eten stellen we ons per provincie op voor de parade. Wat een belevenis! Met de vlag van
Limburg en die van Vlug en Lenig lopen we swingend mee. Als echte olympiërs zwaaien we naar het
publiek. De ouders zijn in groten getale aanwezig en moedigen ons enthousiast aan.
Wanneer alle sporters in het midden van de zaal plaatsnemen, wordt pas echt duidelijk hoe groot dit
evenement is: meer dan 3.000 sporters verdeeld over twintig sportdisciplines. Dat maakt indruk.
De openingsceremonie is fantastisch. Het olympisch vuur wordt ontstoken, de olympische eed wordt
afgelegd en vervolgens barst het feest los. Er zijn optredens, er wordt gedanst en gezongen, en
natuurlijk ontbreekt ook de polonaise niet.
Rond 21.30 uur rijden we terug naar onze huisjes. In het huisje van Ingrid, Jolijn en Frederique
drinken we nog wat ranja en eten we chips. Daarna gaat iedereen moe, maar vol indrukken, naar bed.
Morgen moet er immers flink gesport worden!

Zaterdag 13 juni
Om 07.00 uur worden de ontbijtpakketten opgehaald en in de huisjes opgegeten. Daarna vertrekken
we op tijd naar de sporthal. Na een goede warming- up spelen we onze eerste wedstrijd tegen Only
Friends. Helaas kan onze mascotte niet voorkomen dat we met 4- 0 verliezen, maar dat mag de pret
niet drukken.
We hebben geweldige supporters op de tribune. Ze laten zich goed horen en hebben zelfs
spandoeken meegenomen om ons aan te moedigen.
In de tweede wedstrijd tegen SEW maken we twee doelpunten en die stijgende lijn zetten we voort.
De wedstrijd tegen Wijherode winnen we zelfs. We zijn dolblij! Ook de ouders en bestuurslid Wil op de
tribune gaan volledig uit hun dak.
In feeststemming keren we terug naar de huisjes. We ontspannen even, wassen de wedstrijdshirts en
maken ons klaar voor de avond. Op het vakantiepark eten we lasagne. Daarna gaan we nog even
naar het huisje van Ingrid om spelletjes te spelen.
Tijdens een potje "Wie ben ik?" met de trainers blijkt dat John Wijnen eigenlijk een geit is... al weet hij
dat zelf soms ook niet helemaal.
Een deel van de groep blijft binnen om Hitster te spelen. Een ander deel bezoekt de feestavond op het
park. Buiten zorgt een dj voor muziek waarop volop wordt gedanst. Vooral Morgan en Fleur mengen
zich tussen het publiek en gaan enthousiast los op de dans vloer.
Rond 22.00 uur gaat iedereen moe maar voldaan naar bed. Morgen wacht weer een mooie dag.

Zondag 14 juni
Na het ontbijt in de huisjes maken we ons klaar voor een drukke sportdag. Vandaag staan maar liefst
vier wedstrijden op het programma.
Helaas is keeper en speler Tim ziek en kan hij niet meedoen. Dat is erg jammer. Onze selectie is
daardoor kleiner dan gepland. Daarnaast begint de vermoeidheid bij meerdere spelers toe te slaan.
Hier en daar worden pijntjes gevoeld en er moet veel gewisseld worden. Toch zetten we door, want er
moeten nog vier wedstrijden gespeeld worden.
Twee teamgenoten die niet deelnemen aan de Special Olympics, Stan en Luca, komen ons wel
aanmoedigen. Met hun toeters zorgen zij voor extra sfeer.
We spelen mooie wedstrijden waarin we hard werken in de verdediging en ook fraaie aanvallen
opzetten. Niet iedere kans eindigt in een doelpunt, waardoor regelmatig een luid "oeeeh" of "ahhh"
vanaf de tribune klinkt. Uiteindelijk winnen we één wedstrijd, ma ar vooral genieten we van alles wat
deze dagen zo bijzonder maakt.
Het is fantastisch. De mascotte waarmee we op de foto mogen, de vrijwilligers die ons voorzien van
eten en ons vriendelijk begroeten, de sportiviteit van spelers en coaches: het is allemaal
hartverwarmend. Meedoen is hier echt belangrijker dan winnen.
Uiteindelijk eindigen we als gedeeld vierde, samen met Wijherode. Als aandenken ontvangen we een
mooi lint. Het was een geweldig evenement waarin we veel hebben geleerd, overwonnen en beleefd.
Nu we onze eerste ervaringen hebben opgedaan, smaakt dit absoluut naar meer. We gaan de
komende twee jaar keihard trainen om opnieuw deel te nemen. De volgende Special Olympics vinden
plaats in Drenthe en daar willen wij zeker weer bij zijn. Tegen die tijd zijn we verder gegroeid als team
en zullen we Vlug en Lenig én Limburg opnieuw met trots vertegenwoordigen.